Сунани Абу Довуд — 3630-ҳадис

у Маъмардан, у Баҳз ибн Ҳакимдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир гумон (туҳмат) сабабли баъзи кишиларни ҳибсга олдилар.

у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳижома қилдирдилар ва ҳажжомга унинг ҳаққини бердилар ҳамда бурунга дори томиздирдилар.

у Маъмардан, у Ибн Товусдан, у отасидан (ривоят қилдики), у майиз (қуруқ узум)ни ундан набиз (шароб) тайёрлайдиган кишига сотишни ёмон кўрар эди.

у отасидан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳижома қилдирди ва ҳажжомга ҳақини берди.

у отасидан, у Ибн Аббосдан розияллаҳу анҳумо ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қон олдирдилар, қон олувчига унинг ҳаққини бердилар ва бурунга дори томиздилар.

у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан, у Жаъфар ибн Амр ибн Умайя аз-Замрийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг таҳорат олиб, махсиларига маш тортганларини кўрган.