حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ خَارِجَةَ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ - قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَعَلَّمْتُ لَهُ كِتَابَ يَهُودَ وَقَالَ " إِنِّي وَاللَّهِ مَا آمَنُ يَهُودَ عَلَى كِتَابِي " . فَتَعَلَّمْتُهُ فَلَمْ يَمُرَّ بِي إِلاَّ نِصْفُ شَهْرٍ حَتَّى حَذَقْتُهُ فَكُنْتُ أَكْتُبُ لَهُ إِذَا كَتَبَ وَأَقْرَأُ لَهُ إِذَا كُتِبَ إِلَيْهِ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ибн Абуз-Зинод ўз отасидан, у Хорижадан — яъни Ибн Зайд ибн Собитдан — ривоят қилди. У айтди: Зайд ибн Собит айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга буюрдилар, шунда мен у киши учун яҳудий ёзувини ўргандим ва дедилар: «Аллаҳга қасамки, мен яҳудийларга ўз ёзувим борасида ишонмайман». Шунда мен уни ўргандим. Ярим ой ҳам ўтмасдан мен уни мукаммал эгалладим. У киши бирор нарса ёзсалар, мен ёзар эдим; уларга бирор нарса ёзилса, мен ўқиб берар эдим.