حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَفْتَى " . ح وَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي نُعَيْمَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الطُّنْبُذِيِّ - رَضِيعِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُفْتِيَ بِغَيْرِ عِلْمٍ كَانَ إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَفْتَاهُ " . زَادَ سُلَيْمَانُ الْمَهْرِيُّ فِي حَدِيثِهِ " وَمَنْ أَشَارَ عَلَى أَخِيهِ بِأَمْرٍ يَعْلَمُ أَنَّ الرُّشْدَ فِي غَيْرِهِ فَقَدْ خَانَهُ " . وَهَذَا لَفْظُ سُلَيْمَانَ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абу Абдурраҳмон ал-Муқриъ ривоят қилди, бизга Саид — яъни Ибн Абу Айюб — Бакр ибн Амрдан, у Муслим ибн Ясар Абу Усмондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Ким фатво берса...» (ҳ), ва бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Яҳё ибн Айюб Бакр ибн Амрдан, у Амр ибн Абу Нуъаймадан, у Абу Усмон ат-Тунбузийдан — Абдулмалик ибн Марвоннинг сутдоши — ривоят қилди. У айтди: мен Абу Ҳурайранинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Кимга илмсиз фатво берилса, унинг гуноҳи унга фатво берган кишининг зиммасига бўлади». Сулаймон ал-Маҳрий ўз ривоятида қўшимча қилди: «Ким ўз биродарига тўғрилик ундан бошқасида эканини билган ҳолда бирор иш тўғрисида маслаҳат берса, унга хиёнат қилибди». Бу Сулаймоннинг сўзларидир.