حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ قُلْتُ لِمُحَمَّدٍ - يَعْنِي ابْنَ رَاشِدٍ - قَوْلُهُ " هَامَ " . قَالَ كَانَتِ الْجَاهِلِيَّةُ تَقُولُ لَيْسَ أَحَدٌ يَمُوتُ فَيُدْفَنُ إِلاَّ خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ هَامَةٌ . قُلْتُ فَقَوْلُهُ صَفَرَ . قَالَ سَمِعْتُ أَنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ يَسْتَشْئِمُونَ بِصَفَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَفَرَ " . قَالَ مُحَمَّدٌ وَقَدْ سَمِعْنَا مَنْ يَقُولُ هُوَ وَجَعٌ يَأْخُذُ فِي الْبَطْنِ فَكَانُوا يَقُولُونَ هُوَ يُعْدِي فَقَالَ " لاَ صَفَرَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мусаффо ривоят қилди, бизга Бақия ривоят қилди. У деди: Мен Муҳаммадга — яъни Ибн Рошидга — унинг «ҳоома» дегани ҳақида: «Бунинг (маъноси нима)?» дедим. У деди: «Жоҳилият (аҳли): Ҳеч ким ўлиб кўмилмайдики, қабридан бир ҳоома (бойқуш ёки қуш) чиқмасин, дейишарди.» Мен: «Унинг сафар дегани-чи?» дедим. У деди: «Эшитишимча, жоҳилият аҳли сафар (ойи)ни шум санар эдилар. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ло сафар — сафар (шумлиги) йўқ›, дедилар.» Муҳаммад деди: «Биз баъзиларнинг: У қоринда пайдо бўладиган бир оғриқдир, деганларини ҳам эшитганмиз. Улар: У юқади, дер эдилар. Шунда (Набий): ‹Ло сафар›, дедилар.»