قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُرِئَ عَلَى الْحَارِثِ بْنِ مِسْكِينٍ وَأَنَا شَاهِدٌ، أَخْبَرَكُمْ أَشْهَبُ، قَالَ سُئِلَ مَالِكٌ عَنْ قَوْلِهِ " لاَ صَفَرَ " . قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا يُحِلُّونَ صَفَرَ يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَفَرَ " .
Абу Довуд деди: Ҳорис ибн Мискийнга (китоб) ўқиб берилди ва мен шоҳид эдим. (Унда): Сизларга Ашҳаб хабар берди, у деди: Моликдан унинг «Ло сафар — сафар (шумлиги) йўқ» дегани ҳақида сўралди. У деди: «Жоҳилият аҳли сафар (ойи)ни (ҳаром ойлар тартибида) алмаштирар эдилар, уни бир йили ҳалол, бир йили ҳаром қилар эдилар. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ло сафар — сафар (шумлиги) йўқ›, дедилар.»