3970-ҳадисСунани Абу Довуд · Қуръан қироатлари китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَجُلاً، قَامَ مِنَ اللَّيْلِ فَقَرَأَ فَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ فُلاَنًا كَائِنٌ مِنْ آيَةٍ أَذْكَرَنِيهَا اللَّيْلَةَ كُنْتُ قَدْ أَسْقَطْتُهَا " .
Бизга Мусо — яъни ибн Исмоил — ривоят қилди, бизга Ҳаммод, Ҳишом ибн Урвадан, у Урвадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилдики, бир киши кечаси туриб ўқиди ва Қуръан билан овозини кўтарди. Тонг отгач Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Аллаҳ фалончига раҳм қилсин, у бу кеча менга шундай бир оятни эслатди-ки, мен уни тушириб қўйган эдим.»