حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو النَّمَرِيَّ - أَخْبَرَنَا هَارُونُ، أَخْبَرَنِي أَبَانُ بْنُ تَغْلِبَ، عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ مِنْ أَهْلِ عِلِّيِّينَ لَيُشْرِفُ عَلَى أَهْلِ الْجَنَّةِ فَتُضِيءُ الْجَنَّةُ لِوَجْهِهِ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ " . قَالَ وَهَكَذَا جَاءَ الْحَدِيثُ " دُرِّيٌّ " . مَرْفُوعَةُ الدَّالِ لاَ تُهْمَزُ " وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ لَمِنْهُمْ وَأَنْعَمَا " .
Бизга Яҳё ибн ал-Фазл ривоят қилди, бизга Вуҳайб — яъни ибн Амр ан-Намарий — ривоят қилди, бизга Ҳорун хабар берди, менга Абон ибн Тағлиб, Атийя ал-Авфийдан, у Абу Саъийд ал-Худрийдан хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, Иллиййийн аҳлидан бир киши жаннат аҳлига қарайди ва жаннат унинг юзидан, гўё ярқираб турган юлдуздай ёришади.» (Ровий) деди: Ҳадис худди шундай ‹дуррийюн› — долнинг устаси (заммаси) билан, ҳамзасиз — келган. «Ва албатта, Абу Бакр ва Умар уларнинг жумласидандирлар, ҳатто улардан ҳам ортиқдирлар (анъамаа).»