حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مُوسَى النَّحْوِيُّ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله تعالى عنها - قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَؤُهَا { فَرُوحٌ وَرَيْحَانٌ } .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ҳорун ибн Мусо ан-Наҳвий, Будайл ибн Майсарадан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан, у Оиша розияллаҳу таоло анҳодан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг уни ‹фарувҳун ва райҳонун› (деб) ўқиётганларини эшитдим.