حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ بِلاَلاً، كَانَ يُؤَذِّنُ الظُّهْرَ إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Симок ибн Ҳарбдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди: Билол Пешинга қуёш оғган вақтда азон айтарди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Жобир ибн Самура айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешинни қуёш оғганида ўқир эди.
Молик ибн Анасдан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккада эканларида қуёш ботди, шунда у Сарифда икки намозни жамлаб ўқидилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Шомни қуёш ботган пайтда, унинг чеккаси ғойиб бўлганида ўқирди.
бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад Моликдан, у Абу Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Маккада қуёш ботиб, иккаласини Сарифда жам қилдилар.
Симокдан, у Жобир ибн Самурадан (ривоят қилиб), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) охирги хуфтонни кечиктирар эдилар.
Абдуллаҳ ибн Амр розияллаҳу анҳумадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қуёш тутилганида: ‹Намоз жамловчи (жамоатга)!› деб нидо қилинди.