Саҳиҳул Бухорий — 1045-ҳадис

Кусуф намози · Тутилишда жамоатга намозга чақириш

1045-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кусуф намози

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمِ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ الْحَبَشِيُّ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نُودِيَ إِنَّ الصَّلاَةَ جَامِعَةٌ‏.‏

Ишоқ бизга айтди: Яҳё ибн Солиҳ бизга хабар берди: Муовия ибн Саллом ибн Абу Саллом Ҳабаший Димашқий бизга айтди: Яҳё ибн Абу Касир бизга айтди: Абу Салама ибн Абдурраҳмон ибн Авф Зуҳрий менга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Амр розияллаҳу анҳумадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қуёш тутилганида: ‹Намоз жамловчи (жамоатга)!› деб нидо қилинди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1190-ҳадисЁмғир сўраш намози

Қуёш тутилди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига буюрдилар, у: ‹Намоз жамоатдир› деб нидо қилди

Сунани Абу Довуд, 1924-ҳадисҲаж китоби

у Абдуллаҳ ибн Аббоснинг озоди Курайбдан, у Усомадан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида эдим, қуёш ботганда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтди.

Саҳиҳи Муслим, 1404-ҳадисМасжидлар китоби

Жобир ибн Самура айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешинни қуёш оғганида ўқир эди.

Саҳиҳи Муслим, 1440-ҳадисМасжидлар китоби

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шомни — қуёш ботиб, парда (уфқ) ортига яширинганида — ўқир эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1710-ҳадисҲаж китоби

Нофиъдан: Абдуллаҳ розияллаҳу анҳу (қурбонлик) сўйиш жойида (манҳар) сўяр эди. Убайдуллаҳ деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўйиш жойида.

Саҳиҳул Бухорий, 1061-ҳадисКусуф намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (намоздан) қайтдилар, қуёш ҳам очилган эди. У зот хутба қилиб, Аллаҳга лойиқ ҳамд айтдилар, сўнг: «Амма баъд», дедилар.