حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ صَنَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُرْدَةً سَوْدَاءَ فَلَبِسَهَا فَلَمَّا عَرَقَ فِيهَا وَجَدَ رِيحَ الصُّوفِ فَقَذَفَهَا . قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَكَانَ تُعْجِبُهُ الرِّيحُ الطَّيِّبَةُ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир, унга Ҳаммом Қатодадан, у Мутаррифдан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қора бурда тикдим, у уни кийди. Унда терлагач, жун ҳидини сезди ва уни ташлади. Рови деди: Менимча у: У хушбўй ҳидни ёқтирар эди, деди.