Сунани Насоий — 5352-ҳадис

Зийнат китоби · Суратлар

5352-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرْجَةً ثُمَّ دَخَلَ وَقَدْ عَلَّقْتُ قِرَامًا فِيهِ الْخَيْلُ أُولاَتُ الأَجْنِحَةِ - قَالَتْ - فَلَمَّا رَآهُ قَالَ ‏ "‏ انْزِعِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Урва ривоят қилди, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (уйдан) бир бор чиқиб, сўнг кирдилар, мен эса ичида қанотли отлар (тасвири) бўлган бир пардани осиб қўйган эдим. (Оиша) деди: «У буни кўргач: «Буни олиб ташла,» дедилар.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 5523-ҳадисКийим ва безак

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сафардан қайтиб келди, мен эса эшигимга ичида қанотли отлар (сурати) бўлган бир парда осиб қўйган эдим. Шунда у менга буюрди ва мен уни олиб ташладим.

Саҳиҳул Бухорий, 5955-ҳадисКийим китоби

У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сафардан келдилар, мен ичида суратлар бўлган бир гилам (дурнук)ни осган эдим. У киши менга уни олиб ташлашимни буюрдилар, мен уни олиб ташладим, деди.

Сунани Насоий, 5354-ҳадисЗийнат китоби

Уйимда ичида тасвирлар бўлган бир мато бор эди, мен уни уйдаги бир токчага (осиб) қўйдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса унга қараб намоз ўқир эдилар. Сўнгра: «Эй Оиша, буни мендан нарида қил,

Саҳиҳул Бухорий, 231-ҳадисТаҳорат китоби

Оиша деди: Мен уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кийимидан ювардим, сўнг у киши намозга чиқардилар, унда ювиш асари — сув доғлари (бор) эди,

Саҳиҳи Муслим, 672-ҳадисТаҳорат китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) манийни ювар, кейин ўша кийимда намозга чиқар эди; мен эса ундаги ювиш (суви)нинг изига қараб турар эдим" деди.

Сунани Насоий, 379-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга идишни узатардилар, мен ҳайзли ҳолимда ундан ичардим, сўнг уни (қайтариб) берардим. Шунда у оғзим теган жойни излаб топиб, уни ўз оғизларига қўярдилар.