أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَيْتِي ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَجَعَلْتُهُ إِلَى سَهْوَةٍ فِي الْبَيْتِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَخِّرِيهِ عَنِّي " . فَنَزَعْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у ал-Қосимдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб (айтдики), у деди: «Уйимда ичида тасвирлар бўлган бир мато бор эди, мен уни уйдаги бир токчага (осиб) қўйдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса унга қараб намоз ўқир эдилар. Сўнгра: «Эй Оиша, буни мендан нарида қил,» дедилар. Мен уни олиб, ёстиқлар қилиб қўйдим.»