4101-ҳадисСунани Абу Довуд · Кийим китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ { يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَّ } خَرَجَ نِسَاءُ الأَنْصَارِ كَأَنَّ عَلَى رُءُوسِهِنَّ الْغِرْبَانُ مِنَ الأَكْسِيَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Савр Маъмардан, у Ибн Хусаймдан, у Сафийя бинт Шайбадан, у Умму Саламадан ривоят қилди. У деди: «Ёпинчиқларидан (жилбабларидан) ўзларига тортиб (ёпинсинлар)» (ояти) нозил бўлганда, ансор аёллари бошларида (қора) матолардан гўё қарғалар бордек (ёпиниб) чиқдилар.