حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، قَالَ سَمِعْتُ الزِّبْرِقَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ وَلَمْ يَكُنْ يُصَلِّي صَلاَةً أَشَدَّ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا فَنَزَلَتْ { حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى } وَقَالَ " إِنَّ قَبْلَهَا صَلاَتَيْنِ وَبَعْدَهَا صَلاَتَيْنِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, менга Амр ибн Абу Ҳаким ривоят қилди: У айтди: Мен Зибриқонни Урва ибн Зубайрдан, у Зайд ибн Собитдан ривоят қилаётганини эшитдим: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Пешинни жазирама вақтида ўқирди, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларига ундан кўра оғирроқ бирор намоз йўқ эди. Шунда ‹Намозларни ва ўрта намозни сақланглар› ояти нозил бўлди. У: «Албатта, ундан олдин икки намоз, ундан кейин икки намоз бор» деди.