حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ سُبَيْعِ بْنِ خَالِدٍ، قَالَ أَتَيْتُ الْكُوفَةَ فِي زَمَنِ فُتِحَتْ تُسْتَرُ أَجْلُبُ مِنْهَا بِغَالاً فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا صَدْعٌ مِنَ الرِّجَالِ وَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ تَعْرِفُ إِذَا رَأَيْتَهُ أَنَّهُ مِنْ رِجَالِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا فَتَجَهَّمَنِي الْقَوْمُ وَقَالُوا أَمَا تَعْرِفُ هَذَا هَذَا حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ حُذَيْفَةُ إِنَّ النَّاسَ كَانُوا يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْخَيْرِ وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ فَأَحْدَقَهُ الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقَالَ إِنِّي قَدْ أَرَى الَّذِي تُنْكِرُونَ إِنِّي قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ هَذَا الْخَيْرَ الَّذِي أَعْطَانَا اللَّهُ أَيَكُونُ بَعْدَهُ شَرٌّ كَمَا كَانَ قَبْلَهُ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ فَمَا الْعِصْمَةُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ " السَّيْفُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ مَاذَا يَكُونُ قَالَ " إِنْ كَانَ لِلَّهِ خَلِيفَةٌ فِي الأَرْضِ فَضَرَبَ ظَهْرَكَ وَأَخَذَ مَالَكَ فَأَطِعْهُ وَإِلاَّ فَمُتْ وَأَنْتَ عَاضٌّ بِجِذْلِ شَجَرَةٍ " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " ثُمَّ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مَعَهُ نَهْرٌ وَنَارٌ فَمَنْ وَقَعَ فِي نَارِهِ وَجَبَ أَجْرُهُ وَحُطَّ وِزْرُهُ وَمَنْ وَقَعَ فِي نَهْرِهِ وَجَبَ وِزْرُهُ وَحُطَّ أَجْرُهُ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " ثُمَّ هِيَ قِيَامُ السَّاعَةِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона Қатодадан, у Наср ибн Осимдан, у Субайъ ибн Холиддан ривоят қилди. У деди: Тустар фатҳ қилинган замонда мен Куфага, ундан хачирлар олиб келиш учун келдим. Масжидга кирдим. Бир гуруҳ эркаклар бор эди, бир киши эса ўтирган эди, уни кўрганингда Ҳижоз аҳли эркакларидан эканини билардинг. Мен: Бу ким? дедим. Қавм менга юз бурувчи бўлиб: Сен буни танимайсанми? Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Ҳузайфа ибн ал-Ямондир, дедилар. Ҳузайфа деди: Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан яхшилик ҳақида сўрардилар, мен эса ундан ёмонлик ҳақида сўрардим. Шунда қавм кўзлари билан унга тикилиб қолдилар. У деди: Мен сизлар инкор қилаётган нарсани кўриб турибман. Мен: Эй Аллаҳнинг Расули, Аллаҳ бизга ато қилган бу яхшиликдан кейин аввалгидек ёмонлик бўладими? дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: Ундан сақланиш нима билан бўлади? дедим. У: «Қилич билан», деди. Мен: Эй Аллаҳнинг Расули, кейин яна нима бўлади? дедим. У: «Агар ер юзида Аллаҳнинг халифаси бўлса, у сенинг елкангга урса ва молингни олса ҳам, унга итоат қил. Акс ҳолда, дарахтнинг илдизига тишлаганинг ҳолда ўл», деди. Мен: Кейин нима? дедим. У: «Сўнгра Дажжол чиқади, у билан бирга дарё ва олов бўлади. Ким унинг оловуга тушса, ажри вожиб бўлиб, гуноҳи тўкилади. Ким унинг дарёсига тушса, гуноҳи вожиб бўлиб, ажри тўкилади», деди. Мен: Кейин нима? дедим. У: «Сўнгра у Қиёматнинг қойим бўлишидир», деди.