حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي يَعْلَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ فِي { الَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } أَهْلُ الشِّرْكِ قَالَ وَنَزَلَ { يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ } .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ҳажжож Ибн Журайждан ривоят қилди, менга Яъло Саъийд ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан шу қиссада {Аллаҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилмайдиганлар} ҳақида ривоят қилди: улар ширк аҳли. У деди: Ва {Эй ўз жонларига исроф қилган бандаларим} ояти нозил бўлди.