حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ صَاحِبٍ، لَهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَكُونُ اخْتِلاَفٌ عِنْدَ مَوْتِ خَلِيفَةٍ فَيَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ هَارِبًا إِلَى مَكَّةَ فَيَأْتِيهِ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَيُخْرِجُونَهُ وَهُوَ كَارِهٌ فَيُبَايِعُونَهُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَالْمَقَامِ وَيُبْعَثُ إِلَيْهِ بَعْثٌ مِنَ الشَّامِ فَيُخْسَفُ بِهِمْ بِالْبَيْدَاءِ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَإِذَا رَأَى النَّاسُ ذَلِكَ أَتَاهُ أَبْدَالُ الشَّامِ وَعَصَائِبُ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَيُبَايِعُونَهُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَالْمَقَامِ ثُمَّ يَنْشَأُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ أَخْوَالُهُ كَلْبٌ فَيَبْعَثُ إِلَيْهِمْ بَعْثًا فَيَظْهَرُونَ عَلَيْهِمْ وَذَلِكَ بَعْثُ كَلْبٍ وَالْخَيْبَةُ لِمَنْ لَمْ يَشْهَدْ غَنِيمَةَ كَلْبٍ فَيَقْسِمُ الْمَالَ وَيَعْمَلُ فِي النَّاسِ بِسُنَّةِ نَبِيِّهِمْ صلى الله عليه وسلم وَيُلْقِي الإِسْلاَمُ بِجِرَانِهِ إِلَى الأَرْضِ فَيَلْبَثُ سَبْعَ سِنِينَ ثُمَّ يُتَوَفَّى وَيُصَلِّي عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ بَعْضُهُمْ عَنْ هِشَامٍ " تِسْعَ سِنِينَ " . وَقَالَ بَعْضُهُمْ " سَبْعَ سِنِينَ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Солиҳ Абул-Халийдан, у ўзининг бир шеригидан, у Умму Саламадан — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжасидан — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Бир халифанинг ўлими пайтида ихтилоф бўлади. Шунда Мадина аҳлидан бир киши Маккага қочиб чиқади. Макка аҳлидан баъзи одамлар унинг олдига келади ва уни истамаса-да, чиқариб, Рукну Мақом орасида унга байъат қилади. Унга қарши Шомдан бир қўшин юборилади, лекин улар Макка билан Мадина орасидаги Байдода ерга ютилади. Одамлар буни кўрганда, унга Шомнинг абдоллари ва Ироқ аҳлининг жамоалари келади ва унга Рукну Мақом орасида байъат қилади. Сўнг Қурайшдан, тоғалари Калб (қабиласи)дан бўлган бир киши пайдо бўлиб, уларга қарши қўшин юборади, аммо улар (Маҳдий тарафдорлари) ғолиб келади. Бу Калб қўшини бўлиб, Калб ўлжасида ҳозир бўлмаган кишига ноумидлик бўлади. Сўнг у молни тақсимлайди ва одамлар орасида пайғамбарлари соллаллаҳу алайҳи васалламнинг суннати билан амал қилади ва Ислом ерга ўз илдизини отади. У етти йил туради, сўнг вафот этади ва мусулмонлар унга жаноза ўқийди». Абу Довуд деди: Баъзилари Ҳишомдан «тўққиз йил» деб ривоят қилди. Баъзилари эса «етти йил» деди.