4285-ҳадисСунани Абу Довуд · Маҳди китоби
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ تَمَّامِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَهْدِيُّ مِنِّي أَجْلَى الْجَبْهَةِ أَقْنَى الأَنْفِ يَمْلأُ الأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْرًا وَظُلْمًا يَمْلِكُ سَبْعَ سِنِينَ " .
Бизга Саҳл ибн Таммом ибн Базиъ ривоят қилди, бизга Имрон ал-Қаттон ривоят қилди, у Қатодадан, у Абу Назрадан, у Абу Саид ал-Худрийдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Маҳдий мендан бўлиб, пешонаси кенг, бурни қирра бўлади. У ерни адолат ва инсоф билан тўлдирар, худди у жабр ва зулм билан тўлдирилганидек. У етти йил ҳукмронлик қилади» деди.