حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا دَخَلَ النَّقْصُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ الرَّجُلُ يَلْقَى الرَّجُلَ فَيَقُولُ يَا هَذَا اتَّقِ اللَّهِ وَدَعْ مَا تَصْنَعُ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ لَكَ ثُمَّ يَلْقَاهُ مِنَ الْغَدِ فَلاَ يَمْنَعُهُ ذَلِكَ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَقَعِيدَهُ فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ ضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ " . ثُمَّ قَالَ { لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ } إِلَى قَوْلِهِ { فَاسِقُونَ } ثُمَّ قَالَ " كَلاَّ وَاللَّهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ وَلَتَأْخُذُنَّ عَلَى يَدَىِ الظَّالِمِ وَلَتَأْطُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا وَلَتَقْصُرُنَّهُ عَلَى الْحَقِّ قَصْرًا " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Юнус ибн Рошид ривоят қилди, у Али ибн Базиймадан, у Абу Убайдадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бану Исроилга кирган дастлабки нуқсон шу эдики, киши (бошқа) кишини учратиб: ‹Эй фалончи, Аллаҳдан қўрқ ва қилаётган ишингни қўй, чунки у сенга ҳалол эмас›, дерди. Кейин эртаси куни уни учратганда, бу уни у билан бирга овқатланиши, ичиши ва ўтиришидан тўсмасди. Улар шундай қилганларида, Аллаҳ уларнинг баъзиларининг қалбларини баъзиларига (ўхшатиб) уриб қўйди». Сўнг дедилар: ‹Бану Исроилдан кофир бўлганлар Довуд ва Ийсо ибн Марям тилида лаънатландилар... фосиқлардир (оятигача)›. Сўнг дедилар: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, албатта яхшиликка буюрасизлар ва ёмонликдан қайтарасизлар, золимнинг қўлидан ушлайсизлар, уни ҳаққа қаттиқ мажбур қиласизлар ва ҳаққа қисиб қўясизлар».