حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمَّا وَقَعَ فِيهِمُ النَّقْصُ كَانَ الرَّجُلُ فِيهِمْ يَرَى أَخَاهُ عَلَى الذَّنْبِ فَيَنْهَاهُ عَنْهُ فَإِذَا كَانَ الْغَدُ لَمْ يَمْنَعْهُ مَا رَأَى مِنْهُ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَخَلِيطَهُ فَضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ وَنَزَلَ فِيهِمُ الْقُرْآنُ فَقَالَ : ( لُعِِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ) " . فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ : (وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ) قَالَ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَقَالَ " لاَ حَتَّى تَأْخُذُوا عَلَى يَدَىِ الظَّالِمِ فَتَأْطِرُوهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا " . حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، وَأَمْلاَهُ، عَلَىَّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Бизга Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Алий ибн Базимадан, у Абу Убайдадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бани Исроилга нуқсон (етишмовчилик) тушганида, улардан бири ўз биродарини гуноҳ устида кўриб, уни ундан қайтарар эди. Эртасига эса ундан кўргани уни у билан бирга ейиш, ичиш ва аралашишдан тўсмас (қайтармас) эди. Шу сабабли Аллаҳ уларнинг баъзиларининг қалбларини баъзиларига урди ва улар ҳақида Қуръан нозил қилиб айтди: «Бани Исроилдан куфр келтирганлар Довуд ҳамда Исо ибн Марямнинг тили ила лаънатланди. Бу уларнинг исён қилганлари ва тажовузкор бўлганлари сабабидандир,» дедилар ва: «Агар улар Аллаҳга, Набийга ва унга нозил қилинган нарсага имон келтирганларида, уларни дўст тутмас эдилар. Лекин уларнинг кўплари фосиқлардир,» (Моида сураси, 78-81) (оятигача) ўқидилар. (Рови) деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёнбошлаб ётган эдилар, ўтириб олдилар-да: «Йўқ, токи золимнинг қўлини ушлаб, уни ҳаққа қаттиқ қайтармагунингизча,» дедилар. Бизга Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди ва менга айтиб ёздирди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Муслим ибн Абил-Ваззоҳ ривоят қилди, Алий ибн Базимадан, у Абу Убайдадан, у Абдуллаҳдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунинг мисли (ўхшашини ривоят қилди).