حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَقَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَنْ يَهْلِكَ النَّاسُ حَتَّى يَعْذِرُوا أَوْ يُعْذِرُوا مِنْ أَنْفُسِهِمْ " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Ҳафс ибн Умар ривоят қилиб айтдилар: Бизга Шуъба ривоят қилди — бу унинг (Сулаймоннинг) лафзидир — у Амр ибн Муррадан, у Абул-Бахтарийдан ривоят қилди. У айтди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитган киши хабар берди — Сулаймон эса айтди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бир киши ривоят қилдики — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Одамлар ҳалок бўлмайдилар, токи ўзларидан (гуноҳлари ҳаддан ошиб) ўзларига узр топиб бермагунча (ёки узрли бўлиб қолмагунча)».