حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّ هَزَّالاً، أَمَرَ مَاعِزًا أَنْ يَأْتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيُخْبِرَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, бизга Яҳё Ибнул-Мункадирдан ривоят қилдики, Ҳаззол Мўизга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бориб, у кишига (гуноҳини) хабар беришни буюрган эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Али розияллаҳу анҳуни ўз иҳромида (давом этиб) туришга буюрди ва Суроқанинг сўзини зикр қилди.
Ибн Мусайяб унга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқаси Умму Салама унга хабар берди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни зикр қилиб, уларнинг ҳадиси маъноси каби ривоят қилди.
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим. У зот уни (иҳромдан) чиқишга (ҳалол бўлишга) буюрди.
менга Мусо ибн Уқба Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан Убайдуллаҳнинг ҳадиси мислидай хабар берди.
Намозга иқомат айтилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир киши рўпара бўлиб (гаплашиб), иқомат айтилганидан кейин у зотни ушлаб турди (кечиктирди).
Абдуллаҳдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун найза санчиб қўйиларди, у зот унга (қаратиб) намоз ўқирдилар.