حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، خَرَجَتْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُرِيدُ الصَّلاَةَ فَتَلَقَّاهَا رَجُلٌ فَتَجَلَّلَهَا فَقَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا فَصَاحَتْ وَانْطَلَقَ فَمَرَّ عَلَيْهَا رَجُلٌ فَقَالَتْ إِنَّ ذَاكَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا وَمَرَّتْ عِصَابَةٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ فَقَالَتْ إِنَّ ذَلِكَ الرَّجُلَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا . فَانْطَلَقُوا فَأَخَذُوا الرَّجُلَ الَّذِي ظَنَّتْ أَنَّهُ وَقَعَ عَلَيْهَا فَأَتَوْهَا بِهِ فَقَالَتْ نَعَمْ هُوَ هَذَا . فَأَتَوْا بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَمَرَ بِهِ قَامَ صَاحِبُهَا الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا . فَقَالَ " اذْهَبِي فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكِ " . وَقَالَ لِلرَّجُلِ قَوْلاً حَسَنًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يَعْنِي الرَّجُلَ الْمَأْخُوذَ وَقَالَ لِلرَّجُلِ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا " ارْجُمُوهُ " . فَقَالَ " لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَقُبِلَ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ أَيْضًا عَنْ سِمَاكٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Фирёбий ривоят қилди, бизга Исроил ривоят қилди, бизга Симоку ибн Ҳарб Алқама ибн Воилдан, у отасидан ривоят қилдики, бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида намозни истаб (уйидан) чиқди. Уни бир киши учратиб, устини ёпиб олди ва ундан ўз ҳожатини чиқариб олди (зино қилди). Аёл қичқирди ва у (эркак) кетиб қолди. Ёнидан бир киши ўтди ва аёл деди: Анави (киши) менга шундай-шундай қилди. Муҳожирлардан бир гуруҳ ўтди ва аёл деди: Ўша киши менга шундай-шундай қилди. Улар бориб, аёл унга (зино) қилган деб гумон қилган кишини ушладилар ва уни аёлнинг олдига олиб келдилар. Аёл деди: Ҳа, мана шу. Уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб келдилар. У киши у ҳақда (жазо) буюрганида, аёлга (ҳақиқатан) қилган киши туриб деди: Эй Расулуллаҳ, мен унинг эгасиман. У киши деди: «Кет, Аллаҳ сени мағфират қилди». Ва у киши (ушланган) эркакка яхши сўз айтди. Абу Довуд деди: Яъни ушланган кишини (назарда тутади). Ва аёлга (ҳақиқатан) қилган кишига: «Уни тошбўрон қилинглар» деди. Сўнг деди: «У шундай тавба қилдики, агар Мадина аҳли шундай тавба қилса эди, улардан қабул қилинарди». Абу Довуд деди: Уни Асбот ибн Наср ҳам Симокдан ривоят қилди.