حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ الأَنْصَارِيُّ مِنَ الْمَدِينَةِ وَكَانَتِ الأَنْصَارُ تُفَقِّهُهُ - فَحَدَّثَنَا قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قَتَادَةَ الأَنْصَارِيُّ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الأُمَرَاءِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ . قَالَ فَلَمْ تُوقِظْنَا إِلاَّ الشَّمْسُ طَالِعَةً فَقُمْنَا وَهِلِينَ لِصَلاَتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " رُوَيْدًا رُوَيْدًا " . حَتَّى إِذَا تَعَالَتِ الشَّمْسُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَرْكَعُ رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَلْيَرْكَعْهُمَا " . فَقَامَ مَنْ كَانَ يَرْكَعُهُمَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ يَرْكَعُهُمَا فَرَكَعَهُمَا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُنَادَى بِالصَّلاَةِ فَنُودِيَ بِهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " أَلاَ إِنَّا نَحْمَدُ اللَّهَ أَنَّا لَمْ نَكُنْ فِي شَىْءٍ مِنْ أُمُورِ الدُّنْيَا يَشْغَلُنَا عَنْ صَلاَتِنَا وَلَكِنَّ أَرْوَاحَنَا كَانَتْ بِيَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرْسَلَهَا أَنَّى شَاءَ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ صَلاَةَ الْغَدَاةِ مِنْ غَدٍ صَالِحًا فَلْيَقْضِ مَعَهَا مِثْلَهَا " .
Бизга Алий ибн Наср ривоят қилди, бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга Асвад ибн Шайбан ривоят қилди, бизга Холид ибн Сумайр ривоят қилди: У айтди: Бизнинг олдимизга Абдуллаҳ ибн Рабоҳ ал-Ансорий Мадинадан келди — ансорлар уни фақиҳ қилиб ўргатардилар — у бизга ривоят қилиб айтди: Менга Абу Қатода ал-Ансорий, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг отлиқ (жангчи)си, ривоят қилди: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам амирлар лашкарини ушбу воқеа билан юборди. У айтди: Бизни фақат қуёш чиқиб турган ҳолда уйғотди. Биз намозимиз учун саросима бўлиб турдик. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Секин, секин» деди. Токи қуёш кўтарилганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан ким Бомдоднинг икки ракатини ўқир бўлса, уни ўқисин» деди. Шунда уни ўқирлар ҳам, ўқимаслар ҳам туриб, уларни ўқидилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга нидо қилинишини буюрди, унга нидо қилинди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб, бизга (намозни) ўқиб берди. (Намоздан) қайтганида: «Огоҳ бўлингки, биз Аллаҳга ҳамд айтамизки, биз дунё ишларидан бирор нарсада — бизни намозимиздан банд қиладиган — бўлганимиз йўқ, балки бизнинг жонларимиз азиз ва жалил бўлган Аллаҳнинг қўлида эди, У уларни хоҳлаганча қайтарди. Бас, сизлардан ким эртанги кунда Бомдод намозини соғлом ҳолда улгурса, у билан бирга унинг мислини (қазосини) адо этсин» деди.