4414-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳудуд (жазолар) китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى، - يَعْنِي ابْنَ مَسْعُودٍ - عَنْ شِبْلٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ السَّبِيلُ الْحَدُّ قَالَ سُفْيَانُ { فَآذُوهُمَا } الْبِكْرَانِ { فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ } الثَّيِّبَاتِ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Собит ривоят қилди, бизга Мусо — яъни ибн Масъуд — Шиблдан, у Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан ривоят қилиб айтди: «ас-Сабил (йўл) — бу ҳаддир». Суфён деди: «Фа-азуҳумо (икковини озорланглар)» — бу (оят) бўйдоқлар ҳақида, «Фа-амсикуҳунна фил-буют (уларни уйларда ушлаб турингиз)» — бу (оят) турмуш кўрган аёллар ҳақида.