4475-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳудуд (жазолар) китоби
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ لَمْ يَذْكُرْ عَائِشَةَ قَالَ فَأَمَرَ بِرَجُلَيْنِ وَامْرَأَةٍ مِمَّنْ تَكَلَّمَ بِالْفَاحِشَةِ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَمِسْطَحِ بْنِ أُثَاثَةَ . قَالَ النُّفَيْلِيُّ وَيَقُولُونَ الْمَرْأَةُ حَمْنَةُ بِنْتُ جَحْشٍ .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан шу ҳадисни ривоят қилди, Оишани зикр қилмади. У айтди: У фаҳш сўзни гапирганлардан икки эркак — Ҳассон ибн Собит ва Мистаҳ ибн Усоса — ва бир аёлга буюрди. ан-Нуфайлий айтди: Аёл Ҳамна бинт Жаҳш дейишади.