حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ تَسْنِيمٍ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا سَوَّارٌ أَبُو حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مُسْتَصْرِخٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ جَارِيَةٌ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ " وَيْحَكَ مَا لَكَ " . قَالَ شَرًّا أَبْصَرَ لِسَيِّدِهِ جَارِيَةً لَهُ فَغَارَ فَجَبَّ مَذَاكِيرَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَىَّ بِالرَّجُلِ " . فَطُلِبَ فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَأَنْتَ حُرٌّ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَى مَنْ نُصْرَتِي قَالَ " عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ " . أَوْ قَالَ " كُلِّ مُسْلِمٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الَّذِي عُتِقَ كَانَ اسْمُهُ رَوْحُ بْنُ دِينَارٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الَّذِي جَبَّهُ زِنْبَاعٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا زِنْبَاعٌ أَبُو رَوْحٍ كَانَ مَوْلَى الْعَبْدِ .
Бизга Муҳаммад Ибн Ҳасан Ибн Тасним Атакий ривоят қилди, бизга Муҳаммад Ибн Бакр ривоят қилди, бизга Саввор Абу Ҳамза хабар берди, бизга Амр Ибн Шуайб, отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У деди: Бир киши дод солиб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келди ва: Унинг бир чўриси, ё Расулуллаҳ, деди. У: «Вой сенга, сенга нима бўлди?» деди. У: Ёмон (иш) бўлди: У ўз хўжайинининг чўрисини кўриб, рашк қилди-да, унинг олатини кесиб ташлади, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳалиги кишини менга (келтиринглар)» деди. У изланди, лекин топишга қодир бўлинмади. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кет, сен озодсан» деди. У: Ё Расулуллаҳ, менга ким ёрдам беради? деди. У: «Ҳар бир мўмин» — ёки: «Ҳар бир мусулмон» — деди. Абу Довуд деди: Озод қилинган кишининг исми Руҳ Ибн Динор эди. Абу Довуд деди: Уни кесган киши Зинбў эди. Абу Довуд деди: Бу Зинбў Абу Руҳ ҳалиги қулнинг мавлоси (хўжайини) эди.