حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ مَوْضِعُ الْمَسْجِدِ حَائِطًا لِبَنِي النَّجَّارِ فِيهِ حَرْثٌ وَنَخْلٌ وَقُبُورُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَامِنُونِي بِهِ " . فَقَالُوا لاَ نَبْغِي بِهِ ثَمَنًا . فَقُطِعَ النَّخْلُ وَسُوِّيَ الْحَرْثُ وَنُبِشَ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ " فَاغْفِرْ " . مَكَانَ " فَانْصُرْ " . قَالَ مُوسَى وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بِنَحْوِهِ وَكَانَ عَبْدُ الْوَارِثِ يَقُولُ خِرَبٌ وَزَعَمَ عَبْدُ الْوَارِثِ أَنَّهُ أَفَادَ حَمَّادًا هَذَا الْحَدِيثَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, у Абу Тайёҳдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Масжиднинг ўрни Бану Нажжорга тегишли бир боғ эди, унда экин, хурмолар ва мушрикларнинг қабрлари бор эди. Бас, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Унинг нархини менга белгиланглар». Улар дедилар: Биз унинг нархини истамаймиз. Бас, хурмолар кесилди, экин текисланди ва мушрикларнинг қабрлари қазиб олиб ташланди. (Рови) ҳадисни давом эттириб айтди: «фансур» (ёрдам бер) ўрнига «фағфир» (мағфират қил) деди. Мусо деди: Бизга Абдулворис ҳам шунга ўхшаш ривоят қилди ва Абдулворис «хираб» (вайроналар) дерди. Абдулворис ушбу ҳадисни Ҳаммодга фойдали равишда (ўргатиб) етказганини даъво қилди.