حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَتْ قِيمَةُ الدِّيَةِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَانَمِائَةِ دِينَارٍ أَوْ ثَمَانِيَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَدِيَةُ أَهْلِ الْكِتَابِ يَوْمَئِذٍ النِّصْفُ مِنْ دِيَةِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ كَذَلِكَ حَتَّى اسْتُخْلِفَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلاَ إِنَّ الإِبِلَ قَدْ غَلَتْ . قَالَ فَفَرَضَهَا عُمَرُ عَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفَ دِينَارٍ وَعَلَى أَهْلِ الْوَرِقِ اثْنَىْ عَشَرَ أَلْفًا وَعَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَىْ بَقَرَةٍ وَعَلَى أَهْلِ الشَّاءِ أَلْفَىْ شَاةٍ وَعَلَى أَهْلِ الْحُلَلِ مِائَتَىْ حُلَّةٍ . قَالَ وَتَرَكَ دِيَةَ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَرْفَعْهَا فِيمَا رَفَعَ مِنَ الدِّيَةِ .
Бизга Яҳё ибн Ҳаким ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Усмон ривоят қилди, бизга Ҳусайн ал-Муъаллим ривоят қилди, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида диятнинг қиймати саккиз юз динор ёки саккиз минг дирҳам эди. Китоб аҳлининг дияти эса ўша кунда мусулмонлар диятининг ярми эди. У: «Бу шундай давом этди, ҳатто Умар раҳимаҳуллаҳ халифа бўлди. У хутбачи бўлиб туриб: ‹Огоҳ бўлинглар, туя қимматлашди›, деди», деди. У: «Шунда Умар уни олтин аҳлига минг динор, кумуш аҳлига ўн икки минг, қорамол аҳлига икки юз сигир, қўй аҳлига икки минг қўй, кийим аҳлига икки юз ҳулла (кийим) қилиб белгилади. Зиммий аҳлининг диятини эса диятдан кўтарганида кўтармади (оширмади)», деди.