4624-ҳадисСунани Абу Довуд · Суннат китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ لَوْ عَلِمْنَا أَنَّ كَلِمَةَ، الْحَسَنِ تَبْلُغُ مَا بَلَغَتْ لَكَتَبْنَا بِرُجُوعِهِ كِتَابًا وَأَشْهَدْنَا عَلَيْهِ شُهُودًا وَلَكِنَّا قُلْنَا كَلِمَةٌ خَرَجَتْ لاَ تُحْمَلُ .
Бизга Ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди, иккиси: Бизга Муаммал ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Ибн Авндан ривоят қилди, деди. У деди: «Агар биз Ҳасаннинг сўзи етган жойга етишини билганимизда, унинг (фикридан) қайтганлиги ҳақида ҳужжат ёзар ва унга гувоҳларни гувоҳ қилиб қўяр эдик. Лекин биз: ‹Бу чиқиб кетган, кўтарилмайдиган (эътибор берилмайдиган) бир сўз›, дедик.»