Сунани Абу Довуд — 4633-ҳадис

бизга Абдурраҳмон Суфёндан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшашини ривоят қилди. Фақат у: «Бас, ‹ва алайка› (ва сенга ҳам) деб айтинг» деди.

бизга Сулаймон ибн Касир Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳадисни хабар берди — қасамни зикр қилмади ва унда: ‹унга (таъбирни) хабар бермади› деганини қўшди.

бизга Жарир Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. У деди: «Бавлидан тўсинмасди». Абу Муовия эса «эҳтиёт бўлмасди» деди.

бизга Нуҳ ибн Қайс Язид ибн Каъбдан, у Амр ибн Моликдан, у Абул-Жавзодан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: «Сижилл» Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг котиби эди.

улар: бизга Ҳабиб Абул-Аббосдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди, дедилар. У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига жиҳодга рухсат сўраб келди. У киши: «Ота-онанг тирикми?» дедилар. У: «Ҳа»…