حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ حَبِيبٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ - عَنْ سُفْيَانَ، وَشُعْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَأْذِنُهُ فِي الْجِهَادِ فَقَالَ " أَحَىٌّ وَالِدَاكَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَفِيهِمَا فَجَاهِدْ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдилар: бизга Вакиъ Суфёндан, у Ҳабибдан ривоят қилди. (ҳ) Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Яҳё — яъни Ибн Саъид ал-Қаттон — Суфён ва Шуъбадан ривоят қилди, улар: бизга Ҳабиб Абул-Аббосдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди, дедилар. У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига жиҳодга рухсат сўраб келди. У киши: «Ота-онанг тирикми?» дедилар. У: «Ҳа» деди. У киши: «Бас, уларнинг хизматида жиҳод қил» дедилар.