حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ ثَوْرٍ، حَدَّثَهُمْ عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ . قَالَ فَأَتَاهُ - يَعْنِي عُرْوَةَ بْنَ مَسْعُودٍ - فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكُلَّمَا كَلَّمَهُ أَخَذَ بِلِحْيَتِهِ وَالْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ السَّيْفُ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ فَضَرَبَ يَدَهُ بِنَعْلِ السَّيْفِ وَقَالَ أَخِّرْ يَدَكَ عَنْ لِحْيَتِهِ . فَرَفَعَ عُرْوَةُ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, Муҳаммад ибн Савр уларга ривоят қилди, Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у ал-Мисвар ибн Махрамадан: У деди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия замонида чиқдилар. Сўнг ҳадисни зикр қилди. У деди: Шунда у — яъни Урва ибн Масъуд — У зотнинг олдига келди ва Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам билан гаплаша бошлади. Ҳар гаплашганида У зотнинг соқолидан ушларди. Муғийра ибн Шуъба эса Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бош томонида, қўлида қилич ва бошида дубулға билан турарди. У қиличнинг дастаси билан унинг қўлига уриб деди: «Қўлингни У зотнинг соқолидан узоқлаштир.» Урва бошини кўтариб деди: «Бу ким?» Дедилар: «Муғийра ибн Шуъба.»