حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْجُشَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، - يَعْنِي ابْنَ شُرَيْحٍ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الأَسْوَدِ، - يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ - يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، مَوْلَى شَدَّادٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يَنْشُدُ ضَالَّةً فِي الْمَسْجِدِ فَلْيَقُلْ لاَ أَدَّاهَا اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنَّ الْمَسَاجِدَ لَمْ تُبْنَ لِهَذَا " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Жушамий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, бизга Ҳайва — яъни ибн Шурайҳ — ривоят қилди. У деди: Мен Абул Асвад — яъни Муҳаммад ибн Абдураҳмон ибн Навфал — ни эшитдим, у шундай дерди: Менга Шаддоднинг мавлоси Абу Абдуллаҳ хабар бердики, у Абу Ҳурайрани шундай деркан эшитди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганларини эшитдим: «Ким бир кишини масжидда йўқолган нарсасини излаб эълон қилаётганини эшитса, ‹Аллаҳ уни сенга қайтармасин›, десин. Зеро, масжидлар бунга (бундай иш учун) қурилмаган».