حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، فَذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ : " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ قَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ، لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ، وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ : إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ " .
Бизга Махлад ибн Холид ривоят қилди, бизга Абдураззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан хабар берди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам одамлар ичида туриб, Аллаҳга лойиқ бўлган тарзда ҳамд айтди, сўнгра Дажжолни зикр қилиб: «Албатта, мен сизларни ундан огоҳлантираман. Ҳар бир набий ўз қавмини ундан огоҳлантирган, Нуҳ ҳам ўз қавмини ундан огоҳлантирган. Лекин мен сизларга у ҳақда бирор набий ўз қавмига айтмаган бир сўзни айтаман: у кўр-соқовдир, Аллаҳ эса кўр эмасдир», деди.