حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، - يَعْنِي الْحِمَّانِيَّ - حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا بَلَغَهُ عَنِ الرَّجُلِ الشَّىْءُ لَمْ يَقُلْ مَا بَالُ فُلاَنٍ يَقُولُ وَلَكِنْ يَقُولُ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абдулҳамид — яъни ал-Ҳиммоний — ривоят қилди, бизга аъмаш, Муслимдан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бирор киши ҳақида бир нарса етиб келса, у: «Фалончига нима бўлдики, шундай дейди?» демас эди, балки: «Бир қавмларга нима бўлдики, шундай-шундай дейдилар?» дерди.