حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ جَاءَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فَقَامَ فِي الشَّمْسِ فَأَمَرَ بِهِ فَحُوِّلَ إِلَى الظِّلِّ .
Бизга Мусаддад, бизга Яҳё, у Исмоилдан ривоят қилиб деди: Менга Қайс, у отасидан ривоят қилдики, у келди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилаётган эдилар. У қуёшда турди, шунда у ҳақида буюрилди ва у сояга кўчирилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш унинг ҳужрасида (турган), ҳужрасида соя ҳали зоҳир бўлмаган ҳолда — ўқир эди.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турган пайтда ўқир эдилар, ва бир боргувчи ал-Аволийга қуёш ҳали баланд турган пайтда борарди.
ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Аср намозини қуёш оппоқ, баланд ва тирик ҳолатда ўқирди, ва йўловчи Аволийга (Мадина чеккасидаги жойлар) борарди-ю қуёш ҳали баланд эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрни — қуёш (соя) кўтарилишидан олдин, ҳужрасида (нури) турган ҳолда — ўқир эди.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шомни — қуёш ботиб, парда (уфқ) ортига яширинганида — ўқир эди.
Қуёш тутилди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига буюрдилар, у: ‹Намоз жамоатдир› деб нидо қилди