حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَلَسَ يَتَحَدَّثُ يُكْثِرُ أَنْ يَرْفَعَ طَرْفَهُ إِلَى السَّمَاءِ .
Бизга Абдулазиз ибн Яҳё ал-Ҳарроний ривоят қилиб деди: Менга Муҳаммад — яъни ибн Салама —, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Яъқуб ибн Утбадан, у Умар ибн Абдулазиздан, у Юсуф ибн Абдуллаҳ ибн Саломдан, у отасидан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтириб суҳбатлашганларида, кўпинча кўзларини осмонга кўтарардилар.