حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ الْجُهَنِيُّ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ مَتَى يُصَلِّي الصَّبِيُّ فَقَالَتْ كَانَ رَجُلٌ مِنَّا يَذْكُرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِذَا عَرَفَ يَمِينَهُ مِنْ شِمَالِهِ فَمُرُوهُ بِالصَّلاَةِ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Саъд хабар берди, менга Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайб ал-Жуҳаний ривоят қилди. У деди: Биз унинг олдига кирдик, у ўз хотинига: Бола қачон намоз ўқийди? деди. Хотини: Биздан бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан зикр қилар эдики, ундан бу ҳақда сўралганда дедилар: «Қачон ўнг томонини чап томонидан ажрата олса, унга намозни буюринглар».