Сунани Абу Довуд — 5029-ҳадис

Одоб китоби · Аксириш ҳақида

5029-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا عَطَسَ وَضَعَ يَدَهُ أَوْ ثَوْبَهُ عَلَى فِيهِ وَخَفَضَ أَوْ غَضَّ بِهَا صَوْتَهُ ‏.‏ شَكَّ يَحْيَى ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, Ибн Ажлондан, у Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам акса урганида қўлини ёки кийимини оғзига қўярди ва у билан овозини пасайтирарди ёки паст қиларди. Яҳё шубҳа қилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2745-ҳадисОдоб китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) акса урганларида юзларини қўллари ёки кийимлари билан тўсиб, овозларини паст қилар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Саҳиҳул Бухорий, 6319-ҳадисДуо китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўшакларига (ётишга) борганларида, қўлларига пуфлар, муаввизатларни (Фалақ, Нос, Ихлос) ўқир ва улар билан таналарини сурар эдилар.

Сунани Насоий, 1269-ҳадисСаҳв китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда ўтирганларида, қўлларини тиззаларига қўяр, бош бармоққа ёндош бармоқларини кўтариб, у билан дуо қилар, чап қўлларини эса тиззаларига уни ёйиб қўяр эдилар.

Саҳиҳи Муслим, 2820-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оёғини ғарз(узанги)га қўйганида ва улови уни кўтариб тик туриб қўзғолганида, Зул-Ҳулайфадан эҳром боғлар эди.

Сунани Абу Довуд, 2634-ҳадисЖиҳод китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намози вақтида бостириб кирар ва қулоқ солиб турарди. Агар азон эшитса, (ҳужумдан) тўхтарди, акс ҳолда бостириб кирарди.

Саҳиҳи Муслим, 1308-ҳадисМасжидлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўтириб дуо қилганида, ўнг қўлини ўнг сонига, чап қўлини чап сонига қўяр, кўрсаткич (саббаба) бармоғи билан ишора қилар, бош бармоғини ўрта бармоғи устига қўяр…