Сунани Абу Довуд — 2634-ҳадис

Жиҳод китоби · Мушрикларни Исломга даъват қилиш

2634-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُغِيرُ عِنْدَ صَلاَةِ الصُّبْحِ وَكَانَ يَتَسَمَّعُ فَإِذَا سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِلاَّ أَغَارَ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Собит хабар берди, у Анасдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намози вақтида бостириб кирар ва қулоқ солиб турарди. Агар азон эшитса, (ҳужумдан) тўхтарди, акс ҳолда бостириб кирарди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 709-ҳадисНамоз китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиётган эдилар. Бир улоқ олдиларидан ўтмоқчи бўлди, улар эса ундан сақланиб (тўсиб) турдилар.

Саҳиҳи Муслим, 1107-ҳадисНамоз китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда қилганида — агар бир қўзичоқ унинг олдидан ўтмоқчи бўлса — ўтиб кетар эди (қўл-тана орасидан).

Саҳиҳул Бухорий, 643-ҳадисАзон китоби

Намозга иқомат айтилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир киши рўпара бўлиб (гаплашиб), иқомат айтилганидан кейин у зотни ушлаб турди (кечиктирди).

Сунани Насоий, 1418-ҳадисЖума китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб оятларни ўқир ва Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилар эдилар. У кишининг хутбалари ўртача (мўътадил) эди, намозлари ҳам…

Саҳиҳул Бухорий, 1161-ҳадисТаҳажжуд намози

Абу Саламадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам фажр суннатини ўқисалар — агар мен уйғоқ бўлсам, мен билан гаплашар, бўлмаса, намозга азон айтилгунча ёнбошлар эдилар.

Саҳиҳи Муслим, 5555-ҳадисКийим ва безак

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир туя оғилида (мирбад) қўйларни тамғалаётган эдилар. Билишимча, у қулоқларида (тамғалар эди) деди.