حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي فَذَهَبَ جَدْىٌ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَتَّقِيهِ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Ҳафс ибн Умар ривоят қилиб дедилар: бизга Шуъба ривоят қилди, у Амр ибн Муррадан, у Яҳё ибн ал-Жаззордан, у ибн Аббосдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиётган эдилар. Бир улоқ олдиларидан ўтмоқчи бўлди, улар эса ундан сақланиб (тўсиб) турдилар.