حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ أَنَّهُ رَفَعَ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ مُوسَى بْنِ قَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Исо ибн Ҳаммод ал-Мисрий ривоят қилди, бизга Лайс хабар берди, Ибн Ажлондан, у Саид ибн Аби Саиддан, у Абу Ҳурайрадан: У айтди: Билишимча, у бу ҳадисни маъноси билан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга марфуъ қилди. Абу Довуд айтди: Буни Абу Нуайм, Мусо ибн Қайсдан, у Муҳаммад ибн Ажлондан, у Саиддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди.