حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، - قَالَ أَحْمَدُ قَالَ مَرَّةً يَعْنِي هُشَيْمًا - عَنْ بَعْضِ وَلَدِ الْعَلاَءِ أَنَّ الْعَلاَءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ كَانَ عَامِلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْبَحْرَيْنِ فَكَانَ إِذَا كَتَبَ إِلَيْهِ بَدَأَ بِنَفْسِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, у Мансурдан, у Ибн Сириндан — Аҳмад айтди: бир марта, яъни Ҳушаймни назарда тутиб айтди — ал-Алонинг фарзандларидан бирортасидан ривоят қилдики, ал-Ало ибнул Ҳазрамий Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Баҳрайнда омили (ноиби) эди. У унга (Набийга) мактуб ёзса, ўзидан (ўз исмидан) бошларди.