حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِيٍّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، - الْمَعْنَى - قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَسِيدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عُبَيْدٍ، مَوْلَى بَنِي سَاعِدَةَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ، مَالِكِ بْنِ رَبِيعَةَ السَّاعِدِيِّ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ بَقِيَ مِنْ بِرِّ أَبَوَىَّ شَىْءٌ أَبَرُّهُمَا بِهِ بَعْدَ مَوْتِهِمَا قَالَ " نَعَمِ الصَّلاَةُ عَلَيْهِمَا وَالاِسْتِغْفَارُ لَهُمَا وَإِنْفَاذُ عَهْدِهِمَا مِنْ بَعْدِهِمَا وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لاَ تُوصَلُ إِلاَّ بِهِمَا وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا " .
Бизга Иброҳим ибн Маҳдий, Усмон ибн Абу Шайба ва Муҳаммад ибнул Ало — маъно бир хил — ривоят қилди, улар айтди: бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Сулаймондан, у Асид ибн Али ибн Убайддан — Бану Соиданинг мавлосидан — у отасидан, у Абу Усайд Молик ибн Рабиа ас-Соидийдан ривоят қилди. У айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида эканмиз, Бану Салимадан бир киши унинг олдига келиб: «Ё Расулуллаҳ, ота-онамга улар вафот этганидан кейин қиладиган бирор яхшилик қолдими?» деди. У: «Ҳа; уларга (жаноза ва дуо) намозини ўқиш, улар учун истиғфор (мағфират сўраш), улардан кейин уларнинг аҳдларини бажариш, фақат улар орқали уланадиган қариндошлик риштасини улаш ва уларнинг дўстини ҳурмат қилиш», дедилар.