حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرِ بْنِ حَبِيبٍ الْجَرْمِيِّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَلِمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُمْ وَفَدُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَرَادُوا أَنْ يَنْصَرِفُوا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ يَؤُمُّنَا قَالَ " أَكْثَرُكُمْ جَمْعًا لِلْقُرْآنِ " . أَوْ " أَخْذًا لِلْقُرْآنِ " . قَالَ فَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنَ الْقَوْمِ جَمَعَ مَا جَمَعْتُهُ - قَالَ - فَقَدَّمُونِي وَأَنَا غُلاَمٌ وَعَلَىَّ شَمْلَةٌ لِي فَمَا شَهِدْتُ مَجْمَعًا مِنْ جَرْمٍ إِلاَّ كُنْتُ إِمَامَهُمْ وَكُنْتُ أُصَلِّي عَلَى جَنَائِزِهِمْ إِلَى يَوْمِي هَذَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ مِسْعَرِ بْنِ حَبِيبٍ الْجَرْمِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ قَالَ لَمَّا وَفَدَ قَوْمِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَقُلْ عَنْ أَبِيهِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Мисъар ибн Ҳабиб Жармийдан ривоят қилди, бизга Амр ибн Салама отасидан ривоят қилдики, улар Набийнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдига элчи бўлиб боришди. Қайтмоқчи бўлганларида: Эй Расулуллаҳ, бизга ким имомлик қилади, дейишди. У: «Қуръанни энг кўп жамлаганингиз» ёки «Қуръанни энг кўп олувчингиз» деди. У деди: Қавмдан ҳеч ким мен жамлаганчалик (Қуръан) жамламаган эди. У деди: Шундай қилиб, улар мени олдинга ўтказдилар, мен бола эдим ва устимда бир чопон (шамла) бор эди. Мен жарм (қабиласи)нинг ҳеч бир йиғинида иштирок этмадим, магар уларга имом бўлдим ва шу кунимга қадар уларнинг жанозаларига намоз ўқир эдим. Абу Довуд деди: Уни Язид ибн Ҳорун Мисъар ибн Ҳабиб Жармийдан, у Амр ибн Саламадан ривоят қилиб деди: Қавмим Набийнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдига элчи бўлиб борганида — у «отасидан» демади.