حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَلاَّدٍ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ نَوْفَلٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا غَزَا بَدْرًا قَالَتْ قُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي الْغَزْوِ مَعَكَ أُمَرِّضُ مَرْضَاكُمْ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي شَهَادَةً . قَالَ " قِرِّي فِي بَيْتِكِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَرْزُقُكِ الشَّهَادَةَ " . قَالَ فَكَانَتْ تُسَمَّى الشَّهِيدَةَ . قَالَ وَكَانَتْ قَدْ قَرَأَتِ الْقُرْآنَ فَاسْتَأْذَنَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَتَّخِذَ فِي دَارِهَا مُؤَذِّنًا فَأَذِنَ لَهَا قَالَ وَكَانَتْ دَبَّرَتْ غُلاَمًا لَهَا وَجَارِيَةً فَقَامَا إِلَيْهَا بِاللَّيْلِ فَغَمَّاهَا بِقَطِيفَةٍ لَهَا حَتَّى مَاتَتْ وَذَهَبَا فَأَصْبَحَ عُمَرُ فَقَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذَيْنِ عِلْمٌ أَوْ مَنْ رَآهُمَا فَلْيَجِئْ بِهِمَا فَأَمَرَ بِهِمَا فَصُلِبَا فَكَانَا أَوَّلَ مَصْلُوبٍ بِالْمَدِينَةِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ ибн Жарроҳ ривоят қилди, бизга Валид ибн Абдуллаҳ ибн Жумайъ ривоят қилди. У деди: Менга бувим ва Абдурраҳмон ибн Халлод Ансорий Умму Варақа бинти Навфалдан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдиларки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Бадрга (жангга) чиққанида у деди: Мен унга: Эй Расулуллаҳ, менга сиз билан бирга ғазотга чиқишга рухсат беринг, ярадорларингизни парвариш қиламан, балки Аллаҳ менга шаҳидлик насиб этар, дедим. У: «Уйингда ўтир, албатта Аллаҳ таоло сенга шаҳидлик насиб этади» деди. У деди: Шундан кейин у Шаҳида деб аталар эди. У деди: У Қуръан ўқиган (ёдлаган) эди ва Набийдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйида муаззин тутишга рухсат сўради, у эса унга рухсат берди. У деди: У бир қули ва чўрисини (вафотидан кейин озод бўлиши шарти билан) тадбир қилиб қўйган эди. Улар кечаси унинг олдига туриб келиб, уни ўзининг бир чойшаби билан бўғиб ўлдирдилар ва қочиб кетдилар. Тонг отди ва Умар одамлар олдида туриб деди: Бу иккаласи ҳақида кимда бирор маълумот бўлса ёки ким уларни кўрган бўлса, уларни келтирсин. Сўнг у (улар топилгач) улар ҳақида буйруқ берди ва уларнинг иккаласи дорга осилди. Улар Мадинада дорга осилган биринчи (кишилар) бўлдилар.