742-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا ابْتَدَأَ الصَّلاَةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرْ رَفْعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ . أَحَدٌ غَيْرَ مَالِكٍ فِيمَا أَعْلَمُ .
Бизга ал-Қаънабий Моликъдан, у Нофиъъдан ривоят қилди: Абдуллаҳ ибн Умар намозни бошлаганида қўлларини елкаларига тўғрилаб кўтарарди, бошини рукуъдан кўтарганида эса ундан пастроқ кўтарарди. Абу Довуд деди: «Ундан пастроқ кўтариш»ни — билишимча — Моликдан бошқа ҳеч ким зикр қилмади.