حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، وَأَبَانُ بْنُ يَزِيدَ الْعَطَّارُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، بِبَعْضِ هَذَا وَزَادَ فِي الأُخْرَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ . وَزَادَ عَنْ هَمَّامٍ قَالَ وَكَانَ يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مَا لاَ يُطَوِّلُ فِي الثَّانِيَةِ وَهَكَذَا فِي صَلاَةِ الْعَصْرِ وَهَكَذَا فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Ҳаммом ва Абон ибн Язид ал-Аттор хабар берди, улар Яҳёдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан, шу ҳадиснинг бир қисмини ривоят қилди ва охирги икки ракатда Фотиҳатул-Китобни қўшгани ҳақида зиёда қилди. Ҳаммомдан зиёда қилиб айтди: «У биринчи ракатни иккинчисида чўзмаганидек чўзмас эди, аср намозида ҳам шундай, бомдод намозида ҳам шундай қилар эди.»